In september 2009 werd het gebouw in gebruik genomen.  Het werd opgetrokken bovenop een ondergrondse garage die de stad Genk aanlegde voor de C-mine site.  Overdag gebruiken dus de studenten de parking, s'avonds de bezoekers van de cinema, het nieuwe cultuurcentrum.
De oude locatie van de MAD in het oude ziekenhuis op de Weg naar As was versleten en voldeed niet langer aan de behoeften van de studenten audiovisuele en beeldende kunsten en productdesign. Opvallend aan de buitenkant is het beeld van een monoliet (van 95 op 26 meter), verwijzend naar een blok zwarte steenkool.  Als gevelbekleding is gekozen voor geperforeerde aluminiumplaten die op een onregelmatige wijze worden geschrankt waardoor een soort schubhuid ontstaat. Enkel waar grote glasoppervlakken zijn voorzien wordt de gevelbekleding achterwege gelaten. De hoogte van het gebouw is aan één zijde drie bouwlagen die geleidelijk oplopen naar vier bouwlagen. Hierdoor krijgt het gebouw een licht hellend dakvlak.
Aan de binnenkant vallen de open atelierlandschappen meteen op.  Het biedt mogelijkheden voor opleidingsoverschrijdende activiteiten.  Het geeft ruimte aan crossdisciplinair onderzoek en project die onder de noemer experiency vallen. Vertrekkende van veelzijdige ervaringen de belevingswaarde van producten en multimediale realisaties bij de ‘gebruikers’ verhogen.  Opvallend is ook de ontmoetingsplaats die via extra glas in het dakvlak zicht krijgt op de indrukwekkende schachtblokken.
De campus was voor MAD KLIHM een nieuwe start en ondertussen komt er een kruisbestuiving tussen onderwijs en bedrijfswereld op gang.  Nieuwe creatieve bedrijven.

< Prev		Next >